Unity'nin geçen yılki başarısızlığın ardından , herkez oyunun rezillikleriyle ilgili şikayette bulunurken Ubisoft'un çoktan 2015'in planlarını yaptığı ortaya çıktı.İtiraf etmeliyiz ki London oldukça heycan verici gözüküyor. Siyah-beyaz teması ve benzer oynanışları ile aklımıza gelen ilk oyun , denenmiş ve başarılı olmuş , şehir estetiğiyle bizi etkileyen The Sabetour olmalı. Fakat Victory bu kadar ağır bir tema içermeyebilir.Victoria dönemindeki London şehrinin belli bölgelerindeki tenha mekanları ve ışıklandırmalarıyla , gölgelerin arasında kaybolabileceğiniz bir şehir , bu mekanları suikastlerinizde kullanmanız için sizi çağırıyor neredeyse.

AC II'de Minerva (oyun sonunda konuştuğumuz Tanrı) 'nın Desmond'la değilde direk bizimle konuştuğunu hatırlayın.Bu Desmond'un da bir Animus'un içinde olduğuna bir işaret olabilir mi ? Zekice kurgulanmış , son yıllarda gördüğümüz en iyi sondu neredeyse. Bir anda Desmond'un kaderinin dünyayı yaklaşan bir meteor yağmurundan kurtarmak olduğunu öğrendik.Desmond Tanrılar tarafından beyni yıkanmış (Lucy'i istemeden bıçakladığı zamanı hatırlıyorsanız) olduğu için bu görevi başaramayacak gibi gözüküyordu.Yine de Black Flag'de olduğu gibi "oyuncuyu oynayan bir oyuncu" teması oyunun hikayesine ayrı bir renk katıyor. İlk bir kaç oyun boyunca Desmond atalarının yeteneklerini yavaş yavaş öğreniyor gibiydi,onu mükemmel bir modern suikastçi yapacak zannediyorduk, fakat bu hiçbir zaman gerçekleşmedi , en azından biz görmedik. Belki Victory'de Animus makinesini kullanmaya başlayan yada kendi Animus'unu inşa eden bi hacker gibi yeni bir karakteri oynama fırsatı bulabiliriz.Kendini geçmiş zamanlardaki atalarının yetenekleriyle donatıp , bu yetenekleri kendi zamanındaki biri yada bir grupla savaşmak için kullanan biri ? Eskileri yan yana dizip , modern günümüzün şartlarına uyarlama fikri tamda bu serinin ihtiyacı olan şey aslında.Victoria dönemindeki İngiltere'ye götürüp , bunu modern zaman suikastçiliğiyle birleştirmek fanları memnun edebilir.

Bu yeni özellik duyurulduğundan beri, bütün oyuncuların kafasında bu aletin kullanımıyla ilgili seçenekler belirmiştir elbette. Sıkıştığımız durumlarda hızlıca çatılara kaçmak , yada bir köşeden kendimizi sarkıtıp aşağıdaki herhangi bir hedefi öldürmek... Belkide serbestçe kullanıp sallanabildiğiniz bir mekanik ile şehirde daha hızlı dolaşabilmek.Big Ben'in üstünden aşağı doğru sarkan bir Victoria dönemi Örümcek Adamı? Bunlardan hiçbiri olmayabilir, yada hepsi ve daha fazlası da olabilir.Ubisoft'un Revelations oyununda yaptığı ve oyunun haritasını daha kullanışlı hâle getiren kanca şeklindeki bıçağı hatırlarsanız , daha hızlı tırmanmanızı ve belli yerlerden aşağı kayarak daha hızlı yer değiştirebilmenizi sağlamıştı. Bu yeni alet , eğer oyun içinde gerçekten kullanışlıysa oyuna ayrı bir renk katabilir.

AC II'de Da Vinci ne kadar muhteşemdi değil mi ? Böyle bi ustanın yanınızda yer alması , o zamanki teknolojinin elverdiği kadar , yaptığı buluşlarla size destek olması ve gerçek tarihte de bu tarz işlere imza atmış olması , hikaye açısından çok etkileyiciydi. Victoria İngilteresi için de seçenekler çok fazla. "Yırtıcı Jack" lakaplı karakterin şehrin belli bölgelerindeki olaylarına şahit olabilecek miyiz ? Tenha bir köşede tanışıp onun için işler yapabilecek miyiz ? Yada Nikola Tesla'nın müthiş deneylerinin bir parçası olabilecek miyiz ? Zaman akışının nispeten önüne geçip , inanılması zor olmayacak seviyedeki icatları kullanabilmek ( Da Vinci'nin ateşli silahları gibi ) , hikaye açısından da bizi ikna eden bir köprü ile suikastçinin bu tarz insanlarla olan bağlantılarına bizzat şait olmak ve seriye bu tarz bir hikayeyle dönüş yapmak Ubisoft için doğru yönde büyük bir adım olacaktır.

Sizde oyunun size gösterdiği görevlerdeki ana yolu tercih edip , farklı yollar aramadan oyunu bitirenlerden misiniz ? Çoğu insan oyunda sürekli kendini tekrar eden , muhbirleri takip etmek , onların konuşmalarını dinleyip gerekli bilgileri öğrenmek üzerine kurulu bir dairede dönmekten şikayetçi durumda.Fakat bir suikastçinin yere kulağını dayayıp çevresinden gerekli bilgileri toplaması mantıklı gözükebilir. Oyunda sürekli kendini tekrar eden döngü olduğu bir gerçek , buna rağmen Unity daha taktiksel bir yaklaşım geliştirmişti. Görevinizi tamamlamak için izleyeceğiniz yolu siz seçiyordunuz. Çevre faktörü , NPC'lerle olan ilişkileriniz size görevi bitirmek için birçok yol sunuyordu. Sorun suikast şeklindeydi , büyük çoğunlukla.Arno'nun metrelerce uzaktan konuşmaları duyabilmesi ve bilgi edinebilmesine rağmen , bu seçeneklerin hangi olayları beraberinde getireceği ve kimlere etki edeceğini bilmenizin hiçbir yolu yoktu. Victory Hitman'in kitabından bir sayfa alıp , ona göre hareket edip daha canlı bir dünya yaratmalı.Suikastçimize birşeyler öğretip onu geliştirebilmemiz , zayıf noktalar için araştırmalar yapabilmemiz , çevre ile etkileşime geçip tuzaklar yerleştirebilmemiz ve daha iyi bir duyu ile farklı planlar yapıp görevi tamamlayabilmemiz gerek.

2014 yılı Ubisoft'un oyunlarının en çok farkedilir olduğu sezondu diyebiliriz. Assassin's Creed'den Far Cry'a kadar , hatta The Club bile "bir noktaya gir ve yeni haritayı aç" mekaniğine sahipti.Unity'de genel olarak toplanabilir eşyalar, gerekli itemler ve sandıklar gibi haritayı büyütmeden görebileceğiniz çok fazla icon vardı.Aynı zamanda çeşitli yerlerde depolarınız ve kuleleriniz olması , hikaye açısından da mantıklıysa oyuna zevk katıyor gerçekten. Unity'deki en güzel özeliklerden birisi de çok fazla içine girilebilir ev olmasıydı.O halde neden yeni oyunda daha büyük yapılar , içine girip hedefleri temizleyip çıkabildiğiniz evler olmasın ? Öte yandan peşine düşeceğiniz özel karakterler ve onların özel mekanları da olabilir. Bu tarz mekanları ele geçirmeyi AC III'ten sonra göremedik.London'da da bu tarz yerler olmasa bile , mini yan görevlerle oyunu süslemek , gizlilik deneyimi yaşatmak açısından iyi olabilir.Yeni gelen "Kanca" adlı aletin getirdiği hareketlilik ve öldür-kaç tekniğinden bahsetmeye gerek bile yok.

Bu günlerde yapımcıların en çok dikkat ettiği şeylerden biri de , oyunun tekrar oynanabilir olması.Oyundaki birşeye sahip olabilme fikri , sizi oyunda ticaret yapmaya zorluyor.Ubisoft ve Rockstar gibi şirketler oyunlardaki mini görevlere , yan görevlere ve çoklu oyuncu moduna çok dikkat ediyorlar. Oyunun sonuna doğru önemini kaybediyor fakat yine de , Ubisoft AC serisi için sürekli büyük haritalar tasarlamaya devam ediyorsa , bu haritaların boş olmamasını ve gizemli cinayetleri çözme , belli kuruluşlar inşa edebilme ve senaryoya yardımı olabilecek toplanabilir eşyalar bulunmasını umuyoruz.

Arno ile ilgili bir sorunumuz yoktu aslında.Hatta Elise ile arasındaki aşk kokan sohbetlerden epey keyif almıştık.Diğer görevlerin içinde geçmiş görevleri hatırlarken , Arno'nun flörtüyle olan hareketlerinin oyunun senaryosunun gidişatını nasıl etkilediğini gördük. Bunun dışında tam anlamıyla yaptığı hareketlerin ne olduğunu anlamakta zorlandık.Normal bir insandan , suikastçi birliğindeki bir ustaya dönüşme hikayesi çok inandırıcı gelmedi açıkçası.Bu alanda Ubisoft , serilerinde hep başlangıç hikayelerini hızlı geçen zorlanmış bir senaryo ile karşımıza çıkıyor.Bu hikayeye göre sadece doğru yerlerde bulunmak bile birinin bütün suikastçi birliğinin yeteneklerini öğrenmiş ve ustalaşmış olmasına yetiyor. Hiç beğenilmeyen AC oyunlarından birisi de Freedom Cry'dır.Black Flag'de Adewale adlı karakterin Karayip'teki köle tüccarlarının peşine düşmesini ve palasıyla birlikte adaleti getirmesini anlatıyordu. Bu hikaye bu şekilde gerçekleşmek zorunda değil , ayrıca bize Suikastçiler ile birlikte yıllarca çalışmış bir karakteri başlangıçta vermekte bir yenilik olarak değerlendirilebilir.

Unity çoklu-oyuncu modunu oynadınız mı ? Yada ilk duyurulduğundaki Brotherhood'u ? 2010 yılında bile tek başınıza düşman hattının arkasında gizlilik tecrübesini yaşamak , kiralık katillerin planlarını bozmak ve hedefinizi kaçırmadan önce şişlemek herkez aynı şeyi yaparken pek eğlenceli olmuyordu. Şanslıyız ki Ubisoft bundan çok daha zevkli olan Kedi-Fare kovalamacasına benzer birşey keşfetti.Peşinizde kaçmanız gereken biri varken , size de yakalamanız gereken özel hedefler vererek oyunu çok eğlenceli ve dinamik bir hale getirdi.Kazanmanızın tek yolu zekanızı hem sizi kovalayan kişileri , hemde kovaladığınız kişileri aynı anda bulmak , tuzaklar kurup insanları kandırmak ve her zaman parmak uçlarınızda hareket etmekti.Farkedilmemek için yavaş hareket etmek şarttı. Eğlenceliydi , tabiki , fakat Unity'nin "daha önce yaşamadığınız deneyim" vaatlerinden sonra , siz ve diğer 3 arkadaşınızla girebildiğiniz görevler , daha fps'ini bile sabit tutamayan bir oyunun içinde herkez için rahatsız edici bir durumdu. Herşekilde , hem online modunun hemde senaryo modunun daha iyi olmaması için hiçbir sebep yoktu.

Evet , bu makale oyunun pozitif yönlerine değiniyor, fakat gerçek şu ki Ubisoft'un dünya çapında bir adam tarafından öngörülen yapıyı elde edebilmek için çalışan 10 farklı stüdyosu var , Patrice Dêsilets. Patrice Brotherhood tamamlandığında Ubisoft'tan ayrıldı.Bu ilk defa bir yıl içinde üretilmiş bir sonuçtu.Ve Brotherhood'un serinin en iyi oyunu olduğunu kabul edersek, o günden sonra gelen yapımlar acele edilmiş ve binlerce bug içeren , satış için bile hazır olmadığını gösteren şeylerle doluydu. Unity, AC III'ün yeni grafiklerle ve görsel hatalarla birleşmiş hali.Assassin's Creed'in 2014 yılında bıraktığı iz , devasa kadrosuna rağmen ortaya düzgün birşey çıkartamaması , Xbox One'da sadece çalışması için bile 40 GB'lık bir yama gerektirmesi ve her yıl yeni bir oyun rutinine böyle kapsamlı bir projenin sığdırılamayacağının kanıtıydı. Ubisoft'un rutin yapım süresinden dolayı , Victory'nin en azından 1 kaç yıldır yapım aşamasında olduğunu , büyük çoğunlukla AC III takımı tarafından yapıldığını söyleyebiliriz.Sizi rahatlattığı mı yoksa şüphelendirdiği mi ayrı bir konu , fakat biraz şans ile , geçen yılki şaka tadındaki oyunu unutup , serinin eski hallerine dönebileceğini umut ediyoruz.