Call of Duty… Bir deyim vardır, sanırım onu kullanmanın tam zamanı: “Anlatılmaz yaşanır”...Call of Duty 2003 yılında piyasaya çıktığında, tam anlamıyla yer yerinden oynadı. Efsanevi MOHAA serisinin pabucu dama atılmıştı benim de içinde bulunduğum birçok kişiye göre. Oyun o kadar gerçekçiydi ki üstünüzden hızla geçen mermilerin vızıltıları, yanı başınızda bir el bombası patladığında bulanık görme ve geçici sağırlık size gerçekten bir savaş içinde olduğunuzu hissettiriyordu. Bu kadar sevilen bir yapımın, ek paketinin çıkmaması zaten hata olurdu. Ve geçtiğimiz yıl United Offensive adı altında bir ek paket yayımlandı. Ek paket olmasına rağmen bambaşka bir oyun olmuştu. Daha da geliştirilen grafikler, yeni senaryolar daha gerçekçi ve ateşli çatışmalar ile kendini çok sevdirdi. Beklenen an geldi ve Activision Call of Duty 2'nin yapımına başladığını duyurdu. Serinin sıkı takipçileri bu habere çok sevindi, sevgi gösterilerinde bulundu. Gelmesini iple çektiğimiz rüyalarımızı süsleyen o gün geldi ve Call of Duty 2 piyasaya sürüldü.Başlıyoruz…Oyunumuza, ilk oyunda olduğu gibi ufak bir alıştırma bölümü ile başlıyoruz. Karşımıza dizilmiş birkaç hedefi vurduktan sonra, el bombası eğitimine geçiyoruz. Fakat o da ne, sandıklarda el bombası yerine patatesler var. Komutanımız askerlerin suratındaki şaşkın ifadeyi görünce, “ Savaş zamanında tutumlu olmak gerekir” diyor. Ve gösterilen hedeflere el bombalarını pardon patatesleri atmaya başlıyoruz. O sırada komutanımızın yanına koşarak bir asker geliyor ve Almanların saldırıya geçtiğini söylüyor. Biz de böylece ilk görevimize çıkıyoruz... Zor YıllarOyunumuz II. Dünya Savaşı'nda geçtiğinden doğal olarak oyunumuzda, 1941 ve 1945 yılları arasında geçiyor. Sırasıyla Rus, İngiliz ve Amerikan ordularıyla yine sırasıyla, Rusya, Mısır, Libya, Tunus ve Fransa’da savaşıyoruz.İleri zekâlı düşmanlarDüşman yapay zekâsı zaman zaman bizi çok zorlayabiliyor. Öyle ki attığımız el bombalarını tekrar bize atabiliyorlar, atacak kadar zaman olmadığını anlayınca önlerine çıkan ilk nesnenin arkasına saklanıyorlar. Makineli tüfekleri çok iyi kullanıyorlar, deyim yerindeyse kafamızı çıkarttırmıyorlar bize. Bu sırada bizim yanımızda bulunan askerler de armut toplamıyor tabiî ki, hatırlarsanız CoD 1'de yanımızda bulunan askerlerin bize pek bir faydaları olmuyordu. Bu sorun CoD 2'de ortadan kaldırılmış. Artık onlar da en az bizim kadar akıllıca çatışıyorlar. Ancak her zamanki gibi bize bağlılar, yani biz ileriye doğru harekete geçmeden onlar da ilerlemiyorlar. Oyunda Friendly Fire açık, sıcak bir çatışmanın ortasında önüme atlayıp vurulan çok dost askeri oldu maalesef, bu gibi durumlarda oyun sona eriyor ve en son save noktanızdan oyuna tekrar başlıyorsunuz.Değişenler…İlk oyunda hatırlarsanız sağlığımız azaldığında yana yana çatışmanın ortasında sağlık paketleri arardık. Serinin bu oyunu ile bu atraksiyon ortadan kaldırıldı. Artık yara alınca bir süre kalp atışlarımız hızlanıyor, buğulu ve kanlı görmeye başlıyoruz. Bir süre atraksiyondan uzak kalınca iyileşiyor ve çatışmaya geri dönüyoruz. Bu özellik gerçekten çok iyi olmuş. Birinci oyunda ortalıkta sağlık paketlerini ararken çokça vurulurdum. Bir önceki paragrafta belirttiğim gibi artık yanımızda bizimle beraber çatışan askerlerin de yapay zekâsı iyileştirilmiş. Merminiz bittiğinde bir anda yanınızda belirip düşman askeri haklıyorlar. Bir yeri ele geçireceğimiz zaman çok güzel koruma ve baskı ateşi açabiliyorlar.Action!Oyunda aksiyon kesinlikle bitmiyor. Sürekli bir hareket ve çatışma halindeyiz, bu kesinlikle sizi hiç sıkmıyor. Sizin ve diğer askerlerin yara aldığında çığlıkları, silah sesleri, çevresel tasarımlar, seslendirmeler kısacası oyunun kendisi size savaş halinde olduğunuzu hissettiriyor. Oyundaki aksiyon D-day bölümünde tavan yapıyor. D-day bölümünü oynarken gerçekten en az oradaki askerler kadar strese girdiğim anlar oldu.Görsellik ve Sesler?Grafikler gerçekten çok hoş olmuş. Surat tasarımları, iç ve dış mekân tasarımları, soğuk havalarda ağzınızdan çıkan buğu gerçekten çok hoş olmuş. Detaylar da unutulmamış tabiî ki, binaların içindeki ve dışındaki objeler çok iyi tasarlanmış. Ancak fizik motoru hakkında pek aynı şeyleri söyleyemeyeceğim. Herhangi bir nesneye ateş ettiğinizde parçacık efekti dışında fazla bir efekt göremiyoruz. Oyunun gerçekçilik payını artıran en önemli etkenlerden birisi tabiî ki sesler, takım arkadaşlarınızın, düşmanların ve silahların sesleri çok gerçekçiler. Aksiyona girdiğiniz anda fonda çalan gaz melodiler insanı daha bir gaza getiriyor. Oyunu minimum sistem ihtiyaçlarında olan bir PC'niz var bile ise, çok rahatlıkla oyunu çalıştırabilirsiniz.Infinity Ward, teşekkürler!CoD 2 gerçekten her yönden oynanmaya, bitirilmeye, tekrar oynanmaya ve tekrar bitirilmeye değer bir oyun. Infinity Ward gerçekten harika bir iş çıkarmış ortaya. Size tavsiyem oyunu kesinlikle oynamanız, daha önce hiç FPS oymadıysanız bu oyun çok iyi bir başlangıç olabilir. Herkese şiddetle tavsiye ederim oyunu. Bu vesileyle de Infinity Ward çalışanlarına saygı ve sevgilerimi iletirim..İyi OyunlarÖzgür Aksoy